Een eerste paniekaanval kan voelen als een medisch noodgeval.
Je weet nog niet wat er gebeurt en de klachten kunnen sterk lichamelijk zijn. Daarom is het niet verstandig om bij een eerste heftige ervaring zelf direct te besluiten dat het “alleen paniek” was.
De huisarts begint met het verhaal
Hoe begonnen de klachten? Wat voelde je als eerste? Hoe lang duurde de hevigste fase?
Ook leeftijd, medische voorgeschiedenis, medicatie en middelengebruik zijn belangrijk.
Vertel zo precies mogelijk wat er gebeurde.
Niet iedereen krijgt dezelfde onderzoeken
Welke controle nodig is, hangt af van de klachten.
Bij hartkloppingen of pijn op de borst kijkt een arts anders dan bij een vooral angstige aanval zonder nieuwe lichamelijke signalen.
Daarom bestaat er geen standaardlijst met tests die iedereen nodig heeft.
Het doel is gerichte uitsluiting
Onderzoek is bedoeld om relevante lichamelijke oorzaken te beoordelen.
Het doel is niet om met eindeloos onderzoek iedere denkbare aandoening uit te sluiten.
Lees meer bij lichamelijk onderzoek en lichamelijke oorzaken die op paniek kunnen lijken.
Een goede uitslag kan nog vragen achterlaten
Na een geruststellende beoordeling kun je toch bang blijven dat iets gemist is.
Dan kan naast de medische vraag ook angst voor de klacht zelf aandacht nodig hebben.
Lees eventueel medische uitslagen blijven wantrouwen.
De eerste aanval zegt nog niets definitiefs over paniekstoornis
Veel mensen krijgen een paniekaanval zonder daarna een paniekstoornis te ontwikkelen.
Kijk daarom ook naar de weken erna: ontstaan er nieuwe aanvallen, veel anticipatieangst of vermijding?
Lees verder bij eerste paniekaanval en paniekstoornis.
Neem iemand mee als dat helpt
Na een eerste heftige aanval kan het lastig zijn om tijdens een afspraak alles te onthouden.
Je kunt iemand meenemen of vooraf een korte tijdlijn opschrijven. Daarmee wordt het gesprek overzichtelijker zonder dat je ieder detail van de aanval opnieuw hoeft te analyseren.