Je gaat wel naar de winkel, maar alleen met water, je telefoon in je hand en iemand die buiten wacht.
Dat kan een belangrijke tussenstap zijn. Toch is het nuttig om te kijken welke voorwaarden uiteindelijk niet meer nodig hoeven te zijn.
Eerst moet duidelijk zijn wat veiligheidsgedrag is
Niet ieder veiligheidsmaatregel is een angstpatroon.
Een gordel dragen in de auto blijft verstandig. Voorgeschreven medicatie gebruiken volgens afspraak is ook iets anders dan een paniekritueel.
Veiligheidsgedrag gaat vooral om gedrag dat bedoeld is om een gevreesde uitkomst te voorkomen, terwijl je daardoor minder leert wat er zonder die maatregel gebeurt.
Bouw niet alles tegelijk af
Wanneer je vijf gewoonten tegelijk verwijdert, wordt een oefening onnodig zwaar.
Kies één gedrag.
Bijvoorbeeld niet iedere minuut je hartslag controleren, terwijl je de rest van de oefening hetzelfde laat.
Maak de verwachting zichtbaar
Vraag: wat denk ik dat er gebeurt als ik dit gedrag niet uitvoer?
Misschien verwacht je dat je flauwvalt zonder water, of dat je de controle verliest zonder begeleider.
Die voorspelling geeft richting aan de oefening.
Ondersteuning mag tijdelijk bestaan
Exposure is geen wedstrijd in zelfstandigheid.
Soms is begeleiding nodig om een eerste stap haalbaar te maken.
Het doel is wel dat duidelijk blijft welke steun praktisch is en welke steun uiteindelijk de angst bevestigt.
Kijk achteraf naar wat je geleerd hebt
Ging het goed omdat je “geluk had”, of zag je iets nieuws over je voorspelling?
Bespreek die conclusie, anders kan je angst steeds een nieuwe verklaring vinden.
Lees ook wat veiligheidsgedrag bij paniek is en hoe exposure werkt.