Je kunt gespannen zijn over wat er gaat gebeuren en tegelijk nergens zin in hebben. Misschien wil je afspraken vermijden door angst, maar mis je daarna ook contact en plezier.
Angst en depressie kunnen naast elkaar bestaan. Dat maakt je klachten niet tegenstrijdig.
De klachten kunnen op elkaar lijken
Slecht slapen, moe zijn en moeite met concentreren kunnen bij verschillende psychische klachten voorkomen.
Bij depressie spelen onder meer aanhoudende somberheid of verlies van interesse en plezier. Een sombere dag is niet hetzelfde als een depressie. Het gaat om het hele klachtenpatroon en de invloed op je leven. Het NIMH legt uit wat depressie inhoudt.
Daarom is het niet altijd mogelijk om één klacht aan één oorzaak toe te schrijven.
Angst en somberheid kunnen verschillende keuzes oproepen
Stel dat je een uitnodiging krijgt. Je wilt niet gaan omdat je bang bent voor het gesprek. Tegelijk denk je dat het toch niet leuk zal worden.
Dat zijn twee ervaringen om te bespreken. De eerste gaat over dreiging. De tweede over verwachting en plezier. Ze kunnen elkaar in hetzelfde moment raken.
Je hoeft vooraf niet te bepalen welke klacht de belangrijkste is.
Vertel ook wat anderen niet zien
Misschien blijf je werken en zorgen voor je gezin. Toch voelt alles zwaar. Of je maakt grapjes terwijl je weinig plezier ervaart.
Zeg tijdens een gesprek niet alleen: “Het gaat nog wel.” Geef een voorbeeld van wat je moet opbrengen.
Bijvoorbeeld: “Ik doe mijn taken, maar daarna heb ik nergens energie voor. Tegelijk lig ik ’s nachts wakker van zorgen.”
Maak samen een passend behandelplan
Als angst en somberheid tegelijk spelen, is aandacht voor beide belangrijk. De ernst, je dagelijks functioneren en eerdere behandelingen helpen bij het kiezen van een aanpak.
Je kunt vragen: “Hoe nemen we mijn angst én mijn somberheid mee?” En: “Waaraan merken we of de behandeling helpt?”
Begin bij je huisarts. Lees vooraf over wanneer angst een probleem is en mogelijke behandelingen.
Als je ook gedachten hebt dat je niet meer wilt leven, vertel dat direct aan je huisarts of iemand die je vertrouwt. Je hoeft daarmee niet alleen te blijven.